جاى گردنبند به بالا و بازوبند و پائين او و پابند و پائين آن ؛ و امّا زينت براى شوهر تمام بدن است . « 1 » اين اخبار شريفه از كتاب تفسير برهان ، كه تفسير آيهء مذكوره است ، نقل نموديم ؛ و اخبار ديگرى نيز در اين خصوص وارد است ، به حدّى كه هركس با مراجعه به حديث ، علم به آن حاصل مىنمايد . و نزد معصومين اهل بيت عليهم السلام مسلّم بوده كه ستر وجه و كفّين و قدمين بر زن واجب نيست و نظر نامحرم به آن‌ها جايز است . از اين جهت احدى از فقهاى شيعه در اين حكم ترديد نكرده‌اند . رجوع به كلمات فقها شود . كلمات فقها در مسألهء حجاب در اين مسأله ، اقوال فقهاى شيعه و سنى تقريبا متّفق است و كمتر اختلافى دارد و نقل يكى از آن‌ها از نقل باقى كافى به نظر مىرسد . از اين جهت ترجمهء عبارت صاحب جواهر در اين مسأله به اختصار نقل مىنماييم : در مقدمات صلات در كتاب مذكور چنين فرموده است : « 2 » در كتاب تذكره و معتبر و كتب مختلف وارد شده است كه تمام بدن زن عورت است ، مگر صورت به اجماع علماى امصار ؛ و مراد از علماى امصار تمام علما اعم از شيعه و سنى است ؛ و در كتاب ذكرى همين اجماع را نقل كرده است ، مگر ابو بكر بن هشام كه از علماى اهل سنت مىباشد . و از كتاب تنقيح و روض اين اجماع را نيز نقل نموده و گفت : استثناى وجه در اجماعات از موضوع عورت است ؛ يعنى گفتند كه وجه ، عورت نيست و در ساير جاها واجب نيست كه ستر شود ، نه اين‌كه وجه عورت است و در نماز سترش واجب نباشد . و بعد استدلال كرد بر وجوب ستر بدن به استثناى وجه و كفّين و قدمين ، خصوصا گردن و موى سر ، و رد كرد صاحب مدارك كه وجوب ستر موى سر قائل نشده و همچنين بر ابن الجنيد كه ستر گردن و غيره را واجب ندانسته و گفت مستثنا نمىشود مگر وجه و كفين و ظاهر قدمين و امّا عدم وجوب ستر ، پس دليل آن : اوّل : اصل برائت از وجوب ؛ اگر فرض كنيم كه دليل بر وجوب ستر نباشد . دوم : اين است كه در معاقد اجماعاتى كه سابقا ذكر كرديم استثناء شده است و خصوص اجماع ذكرى و روض و تنقيح كه سابقا ذكر كرديم . سوم : سيرت قطعيهء مسلمين به امضاى ائمه و پيغمبر رسيده باشد كه زنان مسلمان ستر وجه نمىكردند و پيغمبر و ائمه امضا و تصويب نمودند .

--> ( 1 ) . تفسير قمى ، ج 2 ، ص 101 ( 2 ) . جواهر الكلام ، ج 8 ، ص 163